De acacia op het binnenterrein van kasteel Doorwerth is de oudste en dikste acacia in Nederland.
Locatie
De boom staat op het vrij toegankelijke binnenterrein van kasteel Doorwerth. Het kasteel is gelegen op steenworp afstand van de rivier de Rijn. In het kasteel is een café gevestigd, waardoor het uitnodigt om deze bijzondere boom, in combinatie met een bijzondere locatie eens te bezoeken.
Historie
Waarschijnlijk is de acacia die nu nog bij het kasteel staat een overblijver van drie exemplaren die in 1678 geplant zijn ter ere van de Vrede van Nijmegen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is de boom enorm beschadigd geraakt. De unieke brede en laagvertakte vorm heeft hij deels te danken aan de slag om Arnhem. In circa 1967 is de boom d.m.v. boomchirurgie onderhanden genomen door Jorn Copijn. Enkele stalen ankers zijn nog steeds in de kroon te vinden.
Buiten de slotgracht, naast de hoofdingang van kasteel Doorwerth, ligt een groentetuin. Deze tuin werd in 1643 door Schellaert van Obbendorf, de toenmalige kasteeleigenaar, aangelegd. De aanleg van deze tuin maakte onderdeel uit van een groter plan. Johan Vincent van Schellaert van Obbendorf liet om het kasteel een hoge dijk aanleggen om de Doorwerth te vrijwaren van overstromingen, want het kasteel staat in de uiterwaarden van de Nederrijn en werd destijds dikwijls bedreigd tijdens hoge waterstanden.
Hollands Classicisme
Nadat de dijk rond het kasteel was aangelegd, verplaatste men de groentetuin van de voorhof van het kasteel naar het gebied naast de hoofdingang, tussen de slotgracht en de nieuwe dijk. De curatoren van het kasteel nemen aan dat deze tuin werd aangelegd in de stijl van die tijd, het Hollands Classicisme. De tuin van Schellaert van Obbendorf bestaat nog altijd, maar zal er nu ongetwijfeld anders uitzien. Men weet eigenlijk niet hoe de tuin er destijds uitgezien heeft. Er zijn geen tekeningen of exacte beschrijvingen van de groentetuin van de Doorwerth bewaard gebleven.
Bijzonder
Dat de groentetuin van kasteel de Doorwerth nog bestaat, is bijzonder te noemen, want bij veel kastelen en buitenhuizen werd de tuin steeds weer aangepast aan latere inzichten. Zij werden omgeploegd tot siertuinen in barokstijl of de stijl van de Engelse landschapstuin. Dat er weinig is veranderd in Doorwerth, komt door de ligging van de kasteeltuin bij de uiterwaard. Het gebied binnen de door Schellaert van Obbendorf aangelegde dijken vond men niet groot genoeg om het anders in te richten. Mogelijk was er ook eenvoudig niet voldoende geld, want voor een grotere tuin zou de dijk van Schellaert verlegd moeten worden. Maar omdat er weinig is veranderd, heeft kasteel Doorwerth nu wel een mooi voorbeeld van een zeventiende-eeuwse groentetuin.
Indeling groentetuin
Als u de groentetuin van kasteel Doorwerth betreedt, zullen u onmiddellijk de rozenstruiken opvallen. Deze bloemen werden niet alleen voor de schoonheid gekweekt. Net als bij wijngaarden werden rozen in een groentetuin gebruikt als indicator voor de dreiging van schimmelziekten. Rozen zijn uitermate vatbaar voor deze plantenziekte en waarschuwden de tuinman bijtijds. Een groentetuin moest niet alleen nuttig zijn, maar bovendien mooi. De tuin kreeg keurig aangeharkte rechte hoofdpaden die overal ongeveer een meter breed waren. Daarbinnen werden de groentebedden aangelegd volgens een symmetrisch stramien. "Op de Doorwerth hebben we er voor gekozen, om de bedden vervolgens molenwiekgewijs onder te verdelen in plantenbedden en plantrijen, om de tuin nog verder te verfraaien," zegt de schrijver van het foldertje dat door kasteel Doorwerth aan de bezoekers ter beschikking wordt gesteld.
Voorbeeldtuin
In een kasteeltuin stonden andere groenten dan in gewone tuinen. Kasteelheren onderhielden ook internationale contacten en kwamen daardoor in aanraking met groenten die destijds niet in Nederland beschikbaar waren, zoals artisjokken, meloenen en pompoenen. De kasteeleigenaar heeft zich bij de inrichting van de groentetuin niet beperkt tot de periode van Schellaert van Obbendorf. "De huidige tuin van Doorwerth is een presentatie hoe in een dergelijke tuin gewassen werden verbouwd ten behoeve van de familie op het kasteel." Men beperkte zich niet tot de zeventiende eeuw. U treft in de groentetuin van kasteel Doorwerth ook gewassen aan die in het midden van de negentiende eeuw werden verbouwd voor Jacob Adriaan Prosper baron van Brakell, heer van Wadenoijen, de laatste particuliere bewoner van kasteel Doorwerth.